امیدها و ناامیدی ها

امیدها و ناامیدی ها

پیرامون خط مشی شورای حقوق بشر 

مهرانگیز کار

آن دسته از نهادهای مدنی ایرانی که می توانند از نقض حقوق بشر بگویند و بنویسند، البته در خارج فعالیت دارند. آنها پیرامون نشست های شورای حقوق بشر بی وقفه روشنگری می کنند و در تصمیمگیری های شورای حقوق بشر تاثیرگذار شده اند. نشست ها و پانل های متعدد ترتیب می دهند و کارشناسان وضعیت حقوق بشر در این جلسات، موارد نقض حقوق بشر در ایران را به آگاهی حاضران در نشست ها می رسانند.

نشست بیست و نهم شورای حقوق بشر در راه است. این نخستین نشستی است که پس از توافق هسته ای برگزار می شود. در نشست پیش رو، امیدواری برای آن که شورا ماموریت احمد شهید را تمدید کند با نگرانی هائی همراه است. دولت های عضو شورا که در صورت لغو تحریم ها، می توانند در بازار ایران در جای خریدار یا فروشنده، سودآوری کنند ممکن است شیوه جلب و جذب جمهوری اسلامی را از طریق رای ممتنع یا منفی پیش بگیرند. در این صورت این احتمال وجود دارد که تمدید ماموریت احمدشهید رای نیاورد. در نتیجه جمهوری اسلامی ایران، سهل تر از گذشته و در نبود گزارشگر ویژه بیش از پیش بر نقض گسترده حقوق بشر اصرار می ورزد. از طرفی محتمل است ماموریت احمد شهید را شورا برای یک سال دیگر تمدید کند، ولی با رای پائین. به این معنا که اختلاف آرای منفی و ممتنع، با آرای مثبت اندک باشد. در این صورت موقعیت افراد و نهادهای معترض و منتقد نسبت به وضعیت نابسامان حقوق بشر به شدت تضعیف می شود و از اعتماد به نفس بسیار فعالان حقوق بشر داخل و خارج از کشور می کاهد. قربانیان و بازماندگان و خانواده های زندانیان، خود را بیش از پیش تنها می یابند و در سایه نومیدی فرو می روند.

در حال حاضر نگرانی ها به جای خود باقی است و دولت های عضو شورای حقوق بشر با آن که با آمار و اطلاعات کافی و به دست آمده از منابع قابل اعتماد، به خوبی می دانند وضعیت حقوق بشر در ایران وخامت بار است، به احتمال رای بر ضد حکومت ایران را تا جائی که می توانند دریغ خواهند کرد تا درهای تجارت با ایران را به روی خود بگشایند.

در آینده ای نه چندان دور، روشن می شود که دولت های عضو شورای حقوق بشر تا چه اندازه در ارزش گذاری های منافع مالی و دغدغه های حقوق بشری، جانب عدالت را مراعات خواهند کرد.

آخرین گزارش احمد شهید، تا کنون از سوی دولت جمهوری اسلامی ایران، پاسخی در خور نگرفته است. پس از انتشار گزارش، وضع از آن چه بوده بدتر شده. محافظه کاران از هر دسته و گروه، با هدف قدرت نمائی و تضعیف امیدهای مردم ، پیاپی روزنامه نگاران را با عنوان افراد و عناصر نفوذی امریکا بازداشت می کنند. در چند روز اخیر موج تازه بازداشت بهائیان و لاک و مهر کردن اماکن کسب آنها از سر گرفته شده، بی آن که توضیحی داده شده باشد.

رئیس جمهور حسن روحانی در پاسخ به تعداد فزاینده اعدام قاچاقچیان، یادآور می شود که این اقدام کاملا به نفع غرب است و ایران با اعدام آنها مانع می شود تا بخشی از مواد مخدر که از افغانستان در مسیر ایران قرار می گیرد ، به غرب برسد.

از طرف دیگر پاسخ حسن روحانی به پرسش های حقوق بشری همواره چنان است که گوئی تاریخ تکرار می شود. وی مانند هر رئیس جمهوری که در این نظام حقوقی- سیاسی وارد بشود، پشت دیواری خود را مخفی می کند و می گوید:

قوه قضائیه در ایران مستقل است!

حسن روحانی بیش از همه می داند که قوه قضائیه ایران مستقل نیست و زیر سلطه آژانس های گوناگون امنیتی به خصوص اطلاعات سپاه است.

بار حقوق بشری جمهوری اسلامی ایران در ترازوی شورای حقوق بشر سنگین است. اما شرایط جهانی که روز به روز بدتر می شود، به سود تداوم رفتارهای ضد حقوق بشری این حکومت است. به خصوص که در حال حاضر دولت ایران وارد جنگ های منطقه ای شده که سود حاصل از آن متوجه غرب می شود. جنگ هائی که در جریان آن، ایران بسیار کشته می دهد و هزینه می پردازد.

پایان  

دانلود PDF